บทที่ 44 บทที่ 5 ไม่รับอนุ

บทที่ 5 ไม่รับอนุ

ค่ำวันนั้น ฟ้าคลุมเงา เมฆฝนปกเมืองหลวงหลี่อินนั่งอยู่ริมหน้าต่างเรือนของตน สายลมจากนอกระเบียงพัดเอากลิ่นดอกเหมยปลิวผ่านเข้ามา กลิ่นเดียวกับวันที่นางแต่งเข้าสู่จวนนี้

เสียงฝีเท้าหนักแน่นดังขึ้นหน้าประตูเรือน สาวใช้มองมาทางนางด้วยสีหน้าอึดอัด

“ท่านแม่ทัพ…มาขอเข้าเรือนเจ้าค่ะ”

หลี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ